رباعی شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساس عمیق درد و اندوه شاعر می‌پردازد. عشق و دلتنگی او مانند آتش، جانش را می‌سوزاند و باعث خرابی دلش می‌شود. همچنین، حسرت دیدار معشوق باعث می‌شود که ساقی به جای شراب، آب در پیاله بریزد و این نشان‌دهنده‌ی فقدان لذت و شادی در زندگی اوست.
سوز تو جگر کباب می‌گرداند اندوه تو دل خراب می‌گرداند
هوش مصنوعی: آتش عشق تو جگرم را می‌سوزاند و غم تو قلبم را ویران میکند.
از حسرت مجلس تو ساقی شب و روز در چشم پیاله آب می‌گرداند
هوش مصنوعی: ساقی به خاطر حسرت دیدن تو شب و روز در چشم پیاله آب میچرخاند.