رباعی شمارهٔ ۷۶
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و شیفتگی عمیق شاعر به معشوق است. شاعر می‌گوید که دل او به زیبایی چهره معشوق عشق می‌ورزد و این عشق همچون سوختگی داغ و شدید است. او همچنین اشاره می‌کند که جان خود را به چهره معشوق تقدیم کرده و این چهره به قدری لطیف و زیباست که دل به آن تعلق دارد.
دل با رخ تو سر تعشق دارد چون سوختگان داغ تشوش دارد
هوش مصنوعی: دل به زیبایی تو عشق ورزیده و مانند سوختگان، در آتش دلتنگی و اشتیاق میسوزد.
در وجه رخ تو جان نهادیم نه دل کان وجه به نازکی تعلق دارد
هوش مصنوعی: ما جان خود را در زیبایی چهرهات قرار دادیم نه دل، زیرا آن زیبایی به نازکی و لطافت وابسته است.