رباعی شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار از درد جدایی و لزوم نزدیک بودن به معشوق سخن میگوید. او میخواهد در کنار معشوق باشد و از جدایی بترسد. در انتها، به این نکته اشاره میکند که اگر او را ترک کند، به یاد معشوق اشک میریزد و در نهایت نمیخواهد که از او دور شود.
در وصل نماند بیش ازین تدبیرم پیشم بنشین دمی که پیشت میرم
هوش مصنوعی: دیگر نمیتوانم در کنار تو بمانم و تدبیر کنم. بیفزا به من یک لحظه بنشین که پیش از تو میروم.
چون اشک ز چشم من جدا خواهی شد آخرکم آنکه در کنارت گیرم
هوش مصنوعی: وقتی که اشکهایم از چشمانم جدا شوند، آخرین چیزی که میخواهم این است که در کنار تو باشم.