رباعی شمارهٔ ۹۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دلبری اشاره میکند که با نگاهی دلربا به او میگوید اگر با دل به سوی ما نیایی، برای چیست؟ اما شاعر در پاسخ میگوید که چگونه بتواند به سوی او بیاید، در حالی که ابتدا باید راهی به او نشان دهد.
دوش آن بت شوخ دلربا گفت به چشم:با دل که نیایی بر ما، گفت: به چشم
هوش مصنوعی: دیشب آن معشوق زیبا و شوخ به چشمم گفت: اگر با دل به سوی ما نیاوری، فقط با چشم میتوانی بیایی.
اما به چه رو توانم آمد پیشت اول تو به ما رهی نما، گفت: به چشم
هوش مصنوعی: به چه دلیلی میتوانم به نزد تو بیایم؟ اول تو باید راهی را به من نشان دهید. او در پاسخ گفت: با کمال میل.