رباعی شمارهٔ ۱۰۰
هوش مصنوعی: غزل بیانگر احساس افرادی است که در آرزوی دیدار یار و نزدیک شدن به او هستند، اما در عین حال از دوری و عدم فرصت برای نزدیکی به او رنج می‌برند. شاعر از طولانی بودن مدت زمانی که از یار دور است و کمبود لحظاتی که بتواند در کنار او باشد، ابراز ناتوانی و غم می‌کند. حسرت و longing در این شعر به وضوح احساس می‌شود.
نی دولت آنکه یار غارت بینم نی فرصت آنکه در کنارت بینم
هوش مصنوعی: خوشبختی من بستگی به دیدن یاری دارد که از من دور است و فرصتی برای بودن در کنار تو ندارم.
ماهی که همه وقت ز دورت بینم عمری که همیشه در گذارت بینم
هوش مصنوعی: ماهی که همیشه دور از تو را میبینم، زندگیام را همواره در حال گذر احساس میکنم.