تناجی
رهی معیری

نیش و نوش

کس بهره از آن تازه بر و دوش نداردکاین شاخه گل طاقت آغوش ندارد
از عشق نرنجیم و گر مایه رنج استبا نیش بسازیم اگر نوش ندارد