بخش ۱۱ - جهان ما که نابود است بودش
هوش مصنوعی: این شعر به تأمل در مورد وضعیت نابسامان جهان اشاره دارد و بیان می‌کند که مشکلات و زیان‌های موجود، از شرایط کنونی ناشی می‌شوند. شاعر از نیاز به تغییر و نو شدن در جهان سخن می‌گوید و ابراز می‌کند که دل انسان قادر به تحمل این وضعیت نخواهد بود، چه زود و چه دیر.
جهان ما که نابود است بودشزیان توام همی زاید بسودش
هوش مصنوعی: جهان ما که در حال نابودی است، به نفع تو از آن بهرهای نمیبرد و فقط زیان‌های آن را برای تو به همراه دارد.
کهن را نو کن و طرح دگر ریزدل ما بر نتابد دیر و زودش
هوش مصنوعی: قدیمها را تازه کن و طرحی جدید بر دل ما نزن، که هر زمان و دیر و زودش برای ما قابل تحمل نیست.