پیام مشرق

بخش ۱ - پیشکش به حضور اعلیحضرت امیرامان الله خان فرمانروای دولت مستقلهٔ افغانستان خلد الله ملکه و اجلاله

ای امیر کامگار ای شهریار

بخش ۲ - شهید ناز او بزم وجود است

شهید ناز او بزم وجود است

بخش ۳ - دل من روشن از سوز درون است

دل من روشن از سوز درون است

بخش ۴ - به باغان باد فروردین دهد عشق

به باغان باد فروردین دهد عشق

بخش ۵ - عقابان را بهای کم نهد عشق

عقابان را بهای کم نهد عشق

بخش ۶ - ببرگ لاله رنگ آمیزی عشق

به برگ لاله رنگ آمیزی عشق

بخش ۷ - نه هر کس از محبت مایه دار است

نه هر کس از محبت مایه دار است

بخش ۸ - درین گلشن پریشان مثل بویم

درین گلشن پریشان مثل بویم

بخش ۹ - جهان مشت گل و دل حاصل اوست

جهان مشت گل و دل حاصل اوست

بخش ۱۰ - سحر می گفت بلبل باغبان را

سحر می گفت بلبل باغبان را

بخش ۱۱ - جهان ما که نابود است بودش

جهان ما که نابود است بودش

بخش ۱۲ - نوای عشق را ساز است آدم

نوای عشق را ساز است آدم

بخش ۱۳ - نه من انجام و نی آغاز جویم

نه من انجام و نی آغاز جویم

بخش ۱۴ - دلا نارائی پروانه تا کی

دلا نارائی پروانه تا کی

بخش ۱۵ - تنی پیدا کن از مشت غباری

تنی پیدا کن از مشت غباری

بخش ۱۶ - ز آب و گل خدا خوش پیکری ساخت

ز آب و گل خدا خوش پیکری ساخت

بخش ۱۷ - به یزدان روز محشر برهمن گفت

به یزدان روز محشر برهمن گفت

بخش ۱۸ - گذشتی تیز گام ای اختر صبح

گذشتی تیز گام ای اختر صبح

بخش ۱۹ - تهی از های و هو میخانه بودی

تهی از های و هو میخانه بودی

بخش ۲۰ - ترا ای تازه پرواز آفریدند

ترا ای تازه پرواز آفریدند

بخش ۲۱ - چه لذت یارب اندر هست و بود است

چه لذت یارب اندر هست و بود است

بخش ۲۲ - شنیدم در عدم پروانه میگفت

شنیدم در عدم پروانه میگفت

بخش ۲۳ - مسلمانان مرا حرفی است در دل

مسلمانان مرا حرفی است در دل

بخش ۲۴ - به کویش رهسپاری ای دل ای دل

به کویش رهسپاری ای دل ای دل

بخش ۲۵ - رهی در سینهٔ انجم گشائی

رهی در سینهٔ انجم گشائی

بخش ۲۶ - سحر در شاخسار بوستانی

سحر در شاخسار بوستانی

بخش ۲۷ - ترا یک نکتهٔ سر بسته گویم

ترا یک نکتهٔ سر بسته گویم

بخش ۲۸ - بهل افسانهٔ آن پا چراغی

بهل افسانهٔ آن پا چراغی

بخش ۲۹ - ترا از خویشتن بیگانه سازد

ترا از خویشتن بیگانه سازد

بخش ۳۰ - زیان بینی ز سیر بوستانم

زیان بینی ز سیر بوستانم

بخش ۳۱ - برون از ورطهٔ بود و عدم شو

برون از ورطهٔ بود و عدم شو

بخش ۳۲ - ز مرغان چمن نا آشنایم

ز مرغان چمن نا آشنایم

بخش ۳۳ - جهان یارب چه خوش هنگامه دارد

جهان یارب چه خوش هنگامه دارد

بخش ۳۴ - سکندر با خضر خوش نکته ئی گفت

سکندر با خضر خوش نکته ئی گفت

بخش ۳۵ - سریر کیقباد ، اکلیل جم خاک

سریر کیقباد ، اکلیل جم خاک

بخش ۳۶ - اگر در مشت خاک تو نهادند

اگر در مشت خاک تو نهادند

بخش ۳۷ - دمادم نقش های تازه ریزد

دمادم نقش های تازه ریزد

بخش ۳۸ - چو ذوق نغمه ام در جلوت آرد

چو ذوق نغمه ام در جلوت آرد

بخش ۳۹ - چه میپرسی میان سینه دل چیست

چه میپرسی میان سینه دل چیست

بخش ۴۰ - خرد گفت او بچشم اندر نگنجد

خرد گفت او بچشم اندر نگنجد

بخش ۴۱ - کنشت و مسجد و بتخانه و دیر

کنشت و مسجد و بتخانه و دیر

بخش ۴۲ - نه پیوستم درین بستان سرا دل

نه پیوستم درین بستان سرا دل

بخش ۴۳ - به خود باز آورد رند کهن را

به خود باز آورد رند کهن را

بخش ۴۴ - سفالم را می او جام جم کرد

سفالم را می او جام جم کرد

بخش ۴۵ - خرد زنجیری امروز و دوش است

خرد زنجیری امروز و دوش است

بخش ۴۶ - خرد اندر سر هر کس نهادند

خرد اندر سر هر کس نهادند

بخش ۴۷ - گدای جلوه رفتی بر سر طور

گدای جلوه رفتی بر سر طور

بخش ۴۸ - بگو جبریل را از من پیامی

بگو جبریل را از من پیامی

بخش ۴۹ - همای علم تا افتد بدامت

همای علم تا افتد بدامت

بخش ۵۰ - خرد بر چهرهٔ تو پرده ها بافت

خرد بر چهرهٔ تو پرده ها بافت

بخش ۵۱ - دلت می لرزد از اندیشهٔ مرگ

دلت می لرزد از اندیشهٔ مرگ

بخش ۵۲ - ز پیوند تن و جانم چه پرسی

ز پیوند تن و جانم چه پرسی

بخش ۵۳ - مرا فرمود پیر نکته دانی

مرا فرمود پیر نکته دانی

بخش ۵۴ - ز رازی معنی قرآن چه پرسی؟

ز رازی معنی قرآن چه پرسی؟

بخش ۵۵ - من از بود و نبود خود خموشم

من از بود و نبود خود خموشم

بخش ۵۶ - ز من با شاعر رنگین بیان گوی

ز من با شاعر رنگین بیان گوی

بخش ۵۷ - ز خوب و زشت تو ناآشنایم

ز خوب و زشت تو ناآشنایم

بخش ۵۸ - تو ای شیخ حرم شاید ندانی

تو ای شیخ حرم شاید ندانی

بخش ۵۹ - چو تاب از خود بگیرد قطرهٔ آب

چو تاب از خود بگیرد قطرهٔ آب

بخش ۶۰ - من ای دانشوران در پیچ و تابم

من ای دانشوران در پیچ و تابم

بخش ۶۱ - میارا بزم بر ساحل که آنجا

میارا بزم بر ساحل که آنجا

بخش ۶۲ - سراپا معنی سر بسته ام من

سراپا معنی سر بسته ام من

بخش ۶۳ - مگو از مدعای زندگانی

مگو از مدعای زندگانی

بخش ۶۴ - اگر کردی نگه بر پارهٔ سنگ

اگر کردی نگه بر پارهٔ سنگ

بخش ۶۵ - وفا ناآشنا بیگانه خو بود

وفا ناآشنا بیگانه خو بود

بخش ۶۶ - مپرس از عشق و از نیرنگی عشق

مپرس از عشق و از نیرنگی عشق

بخش ۶۷ - مشو ای غنچهٔ نورسته دلگیر

مشو ای غنچهٔ نورسته دلگیر

بخش ۶۸ - مرا روزی گل افسرده ئی گفت

مرا روزی گل افسرده ئی گفت

بخش ۶۹ - جهان ما که پایانی ندارد

جهان ما که پایانی ندارد

بخش ۷۰ - به مرغان چمن همداستانم

به مرغان چمن همداستانم

بخش ۷۱ - نماید آنچه هست این وادی گل

نماید آنچه هست این وادی گل؟

بخش ۷۲ - تو خورشیدی و من سیارهٔ تو

تو خورشیدی و من سیارهٔ تو

بخش ۷۳ - خیال او درون دیده خوشتر

خیال او درون دیده خوشتر

بخش ۷۴ - دماغم کافر زنار دار است

دماغم کافر زنار دار است

بخش ۷۵ - صنوبر بندهٔ آزادهٔ او

صنوبر بندهٔ آزادهٔ او

بخش ۷۶ - ز انجم تا به انجم صد جهان بود

ز انجم تا به انجم صد جهان بود

بخش ۷۷ - بپای خود مزن زنجیر تقدیر

بپای خود مزن زنجیر تقدیر

بخش ۷۸ - دل من در طلسم خود اسیر است

دل من در طلسم خود اسیر است

بخش ۷۹ - نوا در ساز جان از زخمهٔ تو

نوا در ساز جان از زخمهٔ تو

بخش ۸۰ - نفس آشفته موجی از یم اوست

نفس آشفته موجی از یم اوست

بخش ۸۱ - ترا درد یکی در سینه پیچید

ترا درد یکی در سینه پیچید

بخش ۸۲ - کرا جوئی چرا در پیچ و تابی

کرا جوئی چرا در پیچ و تابی

بخش ۸۳ - تو ای کودک منش خود را ادب کن

تو ای کودک منش خود را ادب کن

بخش ۸۴ - نه افغانیم و نی ترک و تتاریم

نه افغانیم و نی ترک و تتاریم

بخش ۸۵ - نهان در سینهٔ ما عالمی هست

نهان در سینهٔ ما عالمی هست

بخش ۸۶ - دل من ای دل من ایدل من

دل من ای دل من ایدل من

بخش ۸۷ - چه گویم نکتهٔ زشت و نکو چیست

چه گویم نکتهٔ زشت و نکو چیست

بخش ۸۸ - کسی کو درد پنهانی ندارد

کسی کو درد پنهانی ندارد

بخش ۸۹ - چه پرسی از کجایم چیستم من ؟

چه پرسی از کجایم چیستم من؟

بخش ۹۰ - به چندین جلوه در زیر نقابی

به چندین جلوه در زیر نقابی

بخش ۹۱ - دل از منزل تهی کن پا بره دار

دل از منزل تهی کن پا بره دار

بخش ۹۲ - بیا ای عشق ای رمز دل ما

بیا ای عشق ای رمز دل ما

بخش ۹۳ - سخن درد و غم آرد ، درد و غم به

سخن درد و غم آرد ، درد و غم به

بخش ۹۴ - نه من بر مرکب ختلی سوارم

نه من بر مرکب ختلی سوارم

بخش ۹۵ - کمال زندگی خواهی بیاموز

کمال زندگی خواهی بیاموز

بخش ۹۶ - تو میگوئی که آدم خاکزاد است

تو میگوئی که آدم خاکزاد است

بخش ۹۷ - دل بیباک را ضرغام رنگ است

دل بیباک را ضرغام رنگ است

بخش ۹۸ - ندانم باده ام یا ساغرم من

ندانم باده ام یا ساغرم من

بخش ۹۹ - تو گوئی طایر ما زیر دام است

تو گوئی طایر ما زیر دام است

بخش ۱۰۰ - چسان زاید تمنا در دل ما

چسان زاید تمنا در دل ما

بخش ۱۰۱ - چو در جنت خرامیدم پس از مرگ

چو در جنت خرامیدم پس از مرگ

بخش ۱۰۲ - جهان ما که جز انگاره ئی نیست

جهان ما که جز انگاره ئی نیست

بخش ۱۰۳ - چسان ای آفتاب آسمان گرد

چسان ای آفتاب آسمان گرد

بخش ۱۰۴ - تراش از تیشهٔ خود جادهٔ خویش

تراش از تیشهٔ خود جادهٔ خویش

بخش ۱۰۵ - بمنزل رهرو دل در نسازد

بمنزل رهرو دل در نسازد

بخش ۱۰۶ - بیا با شاهد فطرت نظر باز

بیا با شاهد فطرت نظر باز

بخش ۱۰۷ - میان آب و گل خلوت گزیدم

میان آب و گل خلوت گزیدم

بخش ۱۰۸ - ز آغاز خودی کس را خبر نیست

ز آغاز خودی کس را خبر نیست

بخش ۱۰۹ - دلا رمز حیات از غنچه دریاب

دلا رمز حیات از غنچه دریاب

بخش ۱۱۰ - فروغ او به بزم باغ و راغ است

فروغ او به بزم باغ و راغ است

بخش ۱۱۱ - ز خاک نرگسستان غنچه ئی رست

ز خاک نرگسستان غنچه ئی رست

بخش ۱۱۲ - جهان کز خود ندارد دستگاهی

جهان کز خود ندارد دستگاهی

بخش ۱۱۳ - دل من رازدان جسم و جان است

دل من رازدان جسم و جان است

بخش ۱۱۴ - گل رعنا چو من در مشکلی هست

گل رعنا چو من در مشکلی هست

بخش ۱۱۵ - مزاج لالهٔ خود رو شناسم

مزاج لالهٔ خود رو شناسم

بخش ۱۱۶ - جهان یک نغمه زار آرزوئی

جهان یک نغمه زار آرزوئی

بخش ۱۱۷ - دل من بی قرار آرزوئی

دل من بی قرار آرزوئی

بخش ۱۱۸ - دوام ما ز سوز ناتمام است

دوام ما ز سوز ناتمام است

بخش ۱۱۹ - مرنج از برهمن ای واعظ شهر

مرنج از برهمن ای واعظ شهر

بخش ۱۲۰ - حکیمان گرچه صد پیکر شکستند

حکیمان گرچه صد پیکر شکستند

بخش ۱۲۱ - جهانها روید از مشت گل من

جهانها روید از مشت گل من

بخش ۱۲۲ - هزاران سال با فطرت نشستم

هزاران سال با فطرت نشستم

بخش ۱۲۳ - به پهنای ازل پر می گشودم

به پهنای ازل پر می گشودم

بخش ۱۲۴ - درونم جلوهٔ افکار این چیست؟

درونم جلوهٔ افکار این چیست؟

بخش ۱۲۵ - بخود نازم گدای بی نیازم

بخود نازم گدای بی نیازم

بخش ۱۲۶ - اگر آگاهی از کیف و کم خویش

اگر آگاهی از کیف و کم خویش

بخش ۱۲۷ - چه غم داری ، حیات دل ز دم نیست

چه غم داری ، حیات دل ز دم نیست

بخش ۱۲۸ - تو ای دل تا نشینی در کنارم

تو ای دل تا نشینی در کنارم

بخش ۱۲۹ - ز من گو صوفیان با صفا را

ز من گو صوفیان با صفا را

بخش ۱۳۰ - چو نرگس این چمن نادیده مگذر

چو نرگس این چمن نادیده مگذر

بخش ۱۳۱ - تراشیدم صنم بر صورت خویش

تراشیدم صنم بر صورت خویش

بخش ۱۳۲ - به شبنم غنچهٔ نورسته می گفت

به شبنم غنچهٔ نورسته می گفت

بخش ۱۳۳ - زمین را رازدان آسمان گیر

زمین را رازدان آسمان گیر

بخش ۱۳۴ - ضمیر کن فکان غیر از تو کس نیست

ضمیر ین فکان غیر از تو کس نیست

بخش ۱۳۵ - زمین خاک در میخانهٔ ما

زمین خاک در میخانهٔ ما

بخش ۱۳۶ - سکندر رفت و شمشیر و علم رفت

سکندر رفت و شمشیر و علم رفت

بخش ۱۳۷ - ربودی دل ز چاک سینهٔ من

ربودی دل ز چاک سینهٔ من

بخش ۱۳۸ - ز پیش من جهان رنگ و بو رفت

ز پیش من جهان رنگ و بو رفت

بخش ۱۳۹ - مرا از پردهٔ ساز آگهی نیست

مرا از پردهٔ ساز آگهی نیست

بخش ۱۴۰ - نوا مستانه در محفل زدم من

نوا مستانه در محفل زدم من

بخش ۱۴۱ - عجم از نغمه های من جوان شد

عجم از نغمه های من جوان شد

بخش ۱۴۲ - عجم از نغمه ام آتش بجان است

عجم از نغمه ام آتش بجان است

بخش ۱۴۳ - ز جان بیقرار آتش گشادم

ز جان بیقرار آتش گشادم

بخش ۱۴۴ - مرا مثل نسیم آواره کردند

مرا مثل نسیم آواره کردند

بخش ۱۴۵ - خرد کرپاس را زرینه سازد

خرد کرپاس را زرینه سازد

بخش ۱۴۶ - ز شاخ آرزو بر خورده ام من

ز شاخ آرزو بر خورده ام من

بخش ۱۴۷ - خیالم کو گل از فردوس چیند

خیالم کو گل از فردوس چیند

بخش ۱۴۸ - عجم بحریست ناپیدا کناری

عجم بحریست ناپیدا کناری

بخش ۱۴۹ - مگو کار جهان نااستوار است

مگو کار جهان نااستوار است

بخش ۱۵۰ - رمیدی از خداوندان افرنگ

رمیدی از خداوندان افرنگ

بخش ۱۵۱ - قبای زندگانی چاک تا کی

قبای زندگانی چاک تا کی

بخش ۱۵۲ - میان لاله و گل آشیان گیر

میان لاله و گل آشیان گیر

بخش ۱۵۳ - بجان من که جان نقش تن انگیخت

بجان من که جان نقش تن انگیخت

بخش ۱۵۴ - به گوشم آمد از خاک مزاری

به گوشم آمد از خاک مزاری

بخش ۱۵۵ - مشو نومید ازین مشت غباری

مشو نومید ازین مشت غباری

بخش ۱۵۶ - جهان رنگ و بو فهمیدنی هست

جهان رنگ و بو فهمیدنی هست

بخش ۱۵۷ - تو می گوئی که من هستم خدا نیست

تو می گوئی که من هستم خدا نیست

بخش ۱۵۸ - بساطم خالی از مرغ کباب است

بساطم خالی از مرغ کباب است

بخش ۱۵۹ - رگ مسلم ز سوز من تپید است

رگ مسلم ز سوز من تپید است

بخش ۱۶۰ - بحرف اندر نگیری لامکانرا

بحرف اندر نگیری لامکانرا

بخش ۱۶۱ - بهر دل عشق رنگ تازه بر کرد

بهر دل عشق رنگ تازه بر کرد

بخش ۱۶۲ - هنوز از بند آب و گل نرستی

هنوز از بند آب و گل نرستی

بخش ۱۶۳ - مرا ذوق سخن خون در جگر کرد

مرا ذوق سخن خون در جگر کرد

بخش ۱۶۴ - گریز آخر ز عقل ذوفنون کرد

گریز آخر ز عقل ذوفنون کرد

بخش ۱۶۵ - گل نخستین

هنوز همنفسی در چمن نمی‌بینم

بخش ۱۶۶ - دعا

ایکه از خمخانه فطرت بجامم ریختی

بخش ۱۶۷ - هلال عید

نتوان ز چشم شوق رمید ای هلال عید

بخش ۱۶۸ - تسخیر فطرت

میلاد آدم

بخش ۱۶۹ - بوی گل

حوری به کنج گلشن جنت تپید و گفت

بخش ۱۷۰ - نوای وقت

خورشید بدامانم انجم به گریبانم

بخش ۱۷۱ - فصل بهار

خیز که در کوه و دشت خیمه زد ابر بهار

بخش ۱۷۲ - حیات جاوید

گمان مبر که به پایان رسید کار مغان

بخش ۱۷۳ - افکار انجم

شنیدم کوکبی با کوکبی گفت

بخش ۱۷۴ - زندگی

شبی زار نالید ابر بهار

بخش ۱۷۵ - محاورهٔ علم و عشق

علم:

بخش ۱۷۶ - سرود انجم

هستی ما نظام ما

بخش ۱۷۷ - نسیم صبح

ز روی بحر و سر کوهسار می آیم

بخش ۱۷۸ - پند باز با بچهٔ خویش

تو دانی که بازان ز یک جوهرند

بخش ۱۷۹ - کرم کتابی

شنیدم شبی در کتب خانهٔ من

بخش ۱۸۰ - کبر و ناز

یخ ، جوی کوه را ز ره کبر و ناز گفت

بخش ۱۸۱ - لاله

آن شعله ام که صبح ازل در کنار عشق

بخش ۱۸۲ - حکمت و شعر

بوعلی اندر غبار ناقه گم

بخش ۱۸۳ - کرمک شبتاب

یک ذره بی مایه متاع نفس اندوخت

بخش ۱۸۴ - حقیقت

عقاب دوربین جوئینه را گفت

بخش ۱۸۵ - حدی

نغمهٔ ساربان حجاز

بخش ۱۸۶ - قطرهٔ آب

مرا معنی تازه ئی مدعاست

بخش ۱۸۷ - محاورهٔ ما بین خدا و انسان

خدا:

بخش ۱۸۸ - ساقی نامه در نشاط باغ کشمیر نوشته شد

خوشا روزگاری خوشا نوبهاری

بخش ۱۸۹ - شاهین و ماهی

ماهی بچه‌ای شوخ به شاهین بچه‌ای گفت

بخش ۱۹۰ - کرمک شبتاب

شنیدم کرمک شبتاب می گفت

بخش ۱۹۱ - تنهائی

به بحر رفتم و گفتم به موج بیتابی

بخش ۱۹۲ - شبنم

گفتند فرود آی ز اوج مه و پرویز

بخش ۱۹۳ - عشق

فکرم چو به جستجو قدم زد

بخش ۱۹۴ - اگر خواهی حیات اندر خطر زی

غزالی با غزالی درد دل گفت

بخش ۱۹۵ - جهان عمل

هست این میکده و دعوت عام است اینجا

بخش ۱۹۶ - زندگی

پرسیدم از بلند نگاهی حیات چیست

بخش ۱۹۷ - حکمت فرنگ

شنیدم که در پارس مرد گزین

بخش ۱۹۸ - حور و شاعر در جواب نظم گوته موسوم به حور و شاعر

حور:

بخش ۱۹۹ - زندگی و عمل در جواب هاینه موسوم به «سؤالات»

ساحلِ افتاده گفت گرچه بسی زیستم

بخش ۲۰۰ - الملک ﷲ

طارق چو بر کناررهٔ اندلس سفینه سوخت

بخش ۲۰۱ - جوی آب

بنگر که جوی آب چه مستانه میرود

بخش ۲۰۲ - نامهٔ عالمگیر (به یکی از فرزندانش که دعای مرگ پدر میکرد)

ندانی که یزدان دیرینه بود

بخش ۲۰۳ - بهشت

کجا این روزگاری شیشه بازی

بخش ۲۰۴ - کشمیر

رخت به کاشمر گشا کوه و تل و دمن نگر

بخش ۲۰۵ - عشق

عقلی که جهان سوزد یک جلوهٔ بی‌باکش

بخش ۲۰۶ - بندگی

دوش در میکده ترسا بچه باده فروش

بخش ۲۰۷ - غلامی

آدم از بی بصری بندگی آدم کرد

بخش ۲۰۸ - چیستان شمشیر

آن سخت‌کوش چیست که گیرد ز سنگ آب

بخش ۲۰۹ - جمهوریت

متاع معنی بیگانه از دون فطرتان جوئی

بخش ۲۱۰ - به مبلغ اسلام در فرنگستان

زمانه باز برافروخت آتش نمرود

بخش ۲۱۱ - غنی کشمیری

غنی آن سخنگوی بلبل صفیر

بخش ۲۱۲ - خطاب به مصطفی کمال پاشا ایده الله

جولائی

بخش ۲۱۳ - طیاره

سر شاخ گل طایری یک سحر

بخش ۲۱۴ - عشق

آن حرف دلفروز که راز هست و راز نیست

بخش ۲۱۵ - تهذیب

انسان که رخ ز غازهٔ تهذیب بر فروخت

بخش ۲۱۶ - بهار تا به گلستان کشید بزم سرود

بهار تا به گلستان کشید بزم سرود

بخش ۲۱۷ - حلقه بستند سر تربت من نوحه کران

حلقه بستند سر تربت من نوحه کران

بخش ۲۱۸ - می تراشد فکر ما هر دم خداوندی دگر

می تراشد فکر ما هر دم خداوندی دگر

بخش ۲۱۹ - مرا ز دیدهٔ بینا شکایت دگر است

مرا ز دیدهٔ بینا شکایت دگر است

بخش ۲۲۰ - به این بهانه درین بزم محرمی جویم

به این بهانه درین بزم محرمی جویم

بخش ۲۲۱ - خیز و نقاب بر گشا پردگیان ساز را

خیز و نقاب بر گشا پردگیان ساز را

بخش ۲۲۲ - به ملازمان سلطان خبری دهم ز رازی

به ملازمان سلطان خبری دهم ز رازی

بخش ۲۲۳ - بیا که ساقی گلچهره دست بر چنگ است

بیا که ساقی گلچهره دست بر چنگ است

بخش ۲۲۴ - صورت نپرستم من بتخانه شکستم من

صورت نپرستم من بتخانه شکستم من

بخش ۲۲۵ - هوای فرودین در گلستان میخانه می‌سازد

هوای فرودین در گلستان میخانه می‌سازد

بخش ۲۲۶ - از ما بگو سلامی آن ترک تند خو را

از ما بگو سلامی آن ترک تند خو را

بخش ۲۲۷ - آشنا هر خار را از قصهٔ ما ساختی

آشنا هر خار را از قصهٔ ما ساختی

بخش ۲۲۸ - خوش آنکه رخت خرد را به شعله‌ای می سوخت

خوش آنکه رخت خرد را به شعله‌ای می سوخت

بخش ۲۲۹ - بیار باده که گردون بکام ما گردید

بیار باده که گردون بکام ما گردید

بخش ۲۳۰ - تیر و سنان و خنجر و شمشیرم آرزوست

تیر و سنان و خنجر و شمشیرم آرزوست

بخش ۲۳۱ - دانهٔ سبحه به زنار کشیدن آموز

دانهٔ سبحه به زنار کشیدن آموز

بخش ۲۳۲ - ز خاک خویش طلب آتشی که پیدا نیست

ز خاک خویش طلب آتشی که پیدا نیست

بخش ۲۳۳ - موج را از سینهٔ دریا گسستن می‌توان

موج را از سینهٔ دریا گسستن می‌توان

بخش ۲۳۴ - صد نالهٔ شبگیری صد صبح بلا خیزی

صد نالهٔ شبگیری صد صبح بلا خیزی

بخش ۲۳۵ - باز به سرمه تاب ده چشم کرشمه زای را

باز به سرمه تاب ده چشم کرشمه زای را

بخش ۲۳۶ - فریب کشمکش عقل دیدنی دارد

فریب کشمکش عقل دیدنی دارد

بخش ۲۳۷ - حسرت جلوهٔ آن ماه تمامی دارم

حسرت جلوهٔ آن ماه تمامی دارم

بخش ۲۳۸ - به شاخ زندگی ما نمی ز تشنه لبی است

به شاخ زندگی ما نمی ز تشنه لبی است

بخش ۲۳۹ - فرقی ننهد عاشق در کعبه و بتخانه

فرقی ننهد عاشق در کعبه و بتخانه

بخش ۲۴۰ - بی تو از خواب عدم دیده گشودن نتوان

بی تو از خواب عدم دیده گشودن نتوان

بخش ۲۴۱ - این گنبد مینایی این پستی و بالایی

این گنبد مینایی این پستی و بالایی

بخش ۲۴۲ - به یکی از صوفیه نوشته شد

هوس منزل لیلی نه تو داری و نه من

بخش ۲۴۳ - دلیل منزل شوقم به دامنم آویز

دلیل منزل شوقم به دامنم آویز

بخش ۲۴۴ - در جهان دل ما دور قمر پیدا نیست

در جهان دل ما دور قمر پیدا نیست

بخش ۲۴۵ - گریهٔ ما بی اثر ناله ما نارساست

گریهٔ ما بی اثر ناله ما نارساست

بخش ۲۴۶ - سوز سخن ز نالهٔ مستانهٔ دل است

سوز سخن ز نالهٔ مستانهٔ دل است

بخش ۲۴۷ - سطوت از کوه ستانند و بکاهی بخشند

سطوت از کوه ستانند و بکاهی بخشند

بخش ۲۴۸ - نه تو اندر حرم گنجی نه در بتخانه می‌آیی

نه تو اندر حرم گنجی نه در بتخانه می‌آیی

بخش ۲۴۹ - تب و تاب بتکدهٔ عجم نرسد به سوز و گداز من

تب و تاب بتکدهٔ عجم نرسد به سوز و گداز من

بخش ۲۵۰ - مثل آئینه مشو محو جمال دگران

مثل آئینه مشو محو جمال دگران

بخش ۲۵۱ - جهان عشق نه میری نه سروری داند

جهان عشق نه میری نه سروری داند

بخش ۲۵۲ - خواجه ئی نیست که چون بنده پرستارش نیست

خواجه ئی نیست که چون بنده پرستارش نیست

بخش ۲۵۳ - بیا که بلبل شوریده نغمه پرداز است

بیا که بلبل شوریده نغمه پرداز است

بخش ۲۵۴ - خاکیم و تند سیر مثال ستاره‌ایم

خاکیم و تند سیر مثال ستاره‌ایم

بخش ۲۵۵ - عرب از سرشک خونم همه لاله‌زار بادا

عرب از سرشک خونم همه لاله‌زار بادا

بخش ۲۵۶ - نظر تو همه تقصیر و خرد کوتاهی

نظر تو همه تقصیر و خرد کوتاهی

بخش ۲۵۷ - سر خوش از بادهٔ تو خم شکنی نیست که نیست

سر خوش از بادهٔ تو خم شکنی نیست که نیست

بخش ۲۵۸ - اگرچه زیب سرش افسر و کلاهی نیست

اگرچه زیب سرش افسر و کلاهی نیست

بخش ۲۵۹ - شعله در آغوش دارد عشق بی پروای من

شعله در آغوش دارد عشق بی پروای من

بخش ۲۶۰ - بتان تازه تراشیده‌ای دریغ از تو

بتان تازه تراشیده‌ای دریغ از تو

بخش ۲۶۱ - پیام

از من ای باد صبا گوی به دانای فرنگ

بخش ۲۶۲ - جمعیت الاقوام

بَرفِتَد تا روشِ رزم درین بزم کهن

بخش ۲۶۳ - شوپنهاور و نیچه

مرغی ز آشیانه به سیر چمن پرید

بخش ۲۶۴ - فلسفه و سیاست

فلسفی را با سیاست دان بیک میزان مسنج

بخش ۲۶۵ - صحبت رفتگان (در عالم بالا)

تولستوی

بخش ۲۶۶ - نیچه

از سستی عناصر انسان دلش تپید

بخش ۲۶۷ - حکیم اینشتین

جلوه ئی میخواست مانند کلیم ناصبور

بخش ۲۶۸ - بایرن

مثال لاله و گل شعله از زمین روید

بخش ۲۶۹ - نیچه

گر نوا خواهی ز پیش او گریز

بخش ۲۷۰ - جلال و هگل

می گشودم شبی به ناخن فکر

بخش ۲۷۱ - پتوفی

نفسی درین گلستان ز عروس گل سرودی

بخش ۲۷۲ - محاوره ما بین حکیم فرانسوی اوگوست کنت و مرد مزدور

حکیم:

بخش ۲۷۳ - هگل

حکمتش معقول و با محسوس در خلوت نرفت

بخش ۲۷۴ - جلال و گوته

نکته دان المنی را در ارم

بخش ۲۷۵ - پیغام برگسن

تا بر تو آشکار شود راز زندگی

بخش ۲۷۶ - میخانهٔ فرنگ

یاد ایامی که بودم در خمستان فرنگ

بخش ۲۷۷ - موسیولینن و قیصر ولیم

موسیولینن

بخش ۲۷۸ - حکما

لاک:

بخش ۲۷۹ - شعرا

برونینگ:

بخش ۲۸۰ - خرابات فرنگ

دوش رفتم به تماشای خرابات فرنگ

بخش ۲۸۱ - خطاب به انگلستان

مشرقی باده چشیده است ز مینای فرنگ

بخش ۲۸۲ - قسمت‌نامهٔ سرمایه‌دار و مزدور

غوغای کارخانهٔ آهنگری ز من

بخش ۲۸۳ - نوای مزدور

ز مزد بندهٔ کرپاس پوش محنت کش

بخش ۲۸۴ - آزادی بحر

بطی می گفت بحر آزاد گردید

بخش ۲۸۵ - )

میخورد هر ذره ما پیچ و تاب

بخش ۲۸۶ - )

دردانه ادا شناس دریاست

بخش ۲۸۷ - )

کلک را ناله از تهی مغزی است

بخش ۲۸۸ - )

گل گفت که عیش نو بهاری خوشتر

بخش ۲۸۹ - )

سخنگو طفلک و برنا و پیر است

بخش ۲۹۰ - )

چشم را بینائی افزاید سه چیز

بخش ۲۹۱ - )

ای برادر من ترا از زندگی دادم نشان

بخش ۲۹۲ - )

طاقت عفو در تو نیست اگر

بخش ۲۹۳ - )

از نزاکتهای طبع موشکاف او مپرس

بخش ۲۹۴ - )

در جهان مانند جوی کوهسار

بخش ۲۹۵ - )

ایکه گل چیدی منال از نیش خار

بخش ۲۹۶ - )

مزن وسمه بر ریش و ابروی خویش

بخش ۲۹۷ - )

ندارد کار با دون همتان عشق

بخش ۲۹۸ - )

نقد شاعر در خور بازار نیست

بخش ۲۹۹ - )

چه خوش بودی اگر مرد نکویی

بخش ۳۰۰ - )

منم که طوف حرم کرده ام بتی به کنار