بخش ۱۴۳ - ز جان بیقرار آتش گشادم
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از احساسات درونی خود سخن میگوید. او جان بیقرارش را به آتش میکشاند و قلبی پر از عشق را در دل خود جای میدهد. نالههای دلتنگیاش همچون شعلهای روشن است و او در این حال به شدت تحت تأثیر عشق قرار میگیرد.
ز جان بیقرار آتش گشادمدلی در سینهٔ مشرق نهادم
هوش مصنوعی: از دل بیقرار خود آتشی برانگیختم و قلبی پرشور را در سینهٔ خود قرار دادم.
گل او شعله زار از نالهٔ منچو برق اندر نهاد او فتادم
هوش مصنوعی: گل او مانند شعلهای است که از نالهٔ من میسوزد و من همچون برقی در درون او افتادم.