تناجی
اقبال لاهوری

بخش ۱۴۹ - مگو کار جهان نااستوار است

مگو کار جهان نااستوار استهر آن ما ابد را پرده دار است
بگیر امروز را محکم که فرداهنوز اندر ضمیر روزگار است