تناجی
اقبال لاهوری

بخش ۲۰۰ - الملک ﷲ

طارق چو بر کناررهٔ اندلس سفینه سوختگفتند کار تو به نگاه خرد خطاست
دوریم از سواد وطن باز چون رسیمترک سبب ز روی شریعت کجا رواست
خندید و دست خویش بشمشیر برد و گفتهر ملک ملک ماست که ملک خدای ماست