بخش ۱۹۹ - زندگی و عمل در جواب هاینه موسوم به «سؤالات»
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به دریا و موج‌ها اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که با وجود زندگی طولانی‌اش، هنوز نمی‌داند که کیست. موج به او پاسخ می‌دهد و می‌گوید که اگرچه در حال حرکت است، اما وجودش وابسته به این حرکت نیست و اگر نرود، همچنان هست. این شعر به عمق وجود و هویت انسان و ارتباط آن با زندگی و حرکت می‌پردازد.
ساحلِ افتاده گفت گرچه بسی زیستمهیچ نه معلوم شد آه که من چیستم
هوش مصنوعی: ساحل که دراز کشیده بود، گفت: با اینکه زندگی زیادی کردم، هیچ چیز مشخص نشده که من کی هستم.
موجِ ز خود رفته‌ای تیز خرامید و گفتهستم اگر می‌روم گر نروم نیستم
هوش مصنوعی: موجی که از خود دور شده بود، با شتاب حرکت کرد و گفت: من هستم، حتی اگر بروم؛ اگر نروم، وجود نخواهم داشت.