بخش ۶۵ - وفا ناآشنا بیگانه خو بود
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساسات عمیق و ناآشنا بودن با فردی اشاره می‌کند که نگاهش از جستجو و کنجکاوی پر است. زمانی که شاعر آن فرد را می‌بیند، احساسی ناگهانی و شدید در دلش به وجود می‌آید، بدون اینکه درک کند که این احساسات به خاطر حضور اوست.
وفا ناآشنا بیگانه خو بودنگاهش بیقرار از جستجو بود
هوش مصنوعی: وفا برای او غریبه و ناآشنا بود و نگاهش از شوق و جستجو در حالت بیقراری به جستجوی چیزی میگذشت.
چو دید او را پرید از سینهٔ منندانستم که دست آموز او بود
هوش مصنوعی: وقتی او را دیدم، ناگهان از قلب من احساس پرواز و شتاب گرفتم و نمیدانستم که چه رابطهای بین ما وجود دارد.