تناجی
اقبال لاهوری

بخش ۱۱۰ - فروغ او به بزم باغ و راغ است

فروغ او به بزم باغ و راغ استگل از صهبای او روشن ایاغ است
شب کس در جهان تاریک نگذاشتکه در هر دل ز داغ او چراغ است