تناجی
اقبال لاهوری

بخش ۳۶ - اگر در مشت خاک تو نهادند

اگر در مشت خاک تو نهادنددل صد پارهٔ خونابه باری
ز ابر نو بهاران گریه آموزکه از اشک تو روید لاله زاری