بخش ۷۰ - به مرغان چمن همداستانم
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر با مرغان چمن همدلی میکند و از زبان غنچههای بیصدا سخن میگوید. او میخواهد که وقتی به دیار خاک میرود، با نسیم صبح بیامیزد، زیرا او جز دوستی و زیبایی گلها کار دیگری نمیشناسد.
به مرغان چمن همداستانمزبان غنچه های بی زبانم
هوش مصنوعی: من با پرندگان چمن همنوا هستم و صدای غنچههای بیصدا را میفهمم.
چو میرم با صبا خاکم بیامیزکه جز طوف گلان کاری ندانم
هوش مصنوعی: وقتی که میروم، ای نسیم، خاک من را به خودت بیفزا، زیرا من جز عطر و بوی گلها کار دیگری نمیشناسم.