تناجی
اقبال لاهوری

بخش ۱۶۷ - هلال عید

نتوان ز چشم شوق رمید ای هلال عیداز صد نگه براه تو دامی نهاده اند
بر خود نظر گشا ز تهی دامنی مرنجدر سینهٔ تو ماه تمامی نهاده اند