بخش ۱۳۸ - ز پیش من جهان رنگ و بو رفت
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به جدایی و غیبت معشوق اشاره می‌کند. او درمی‌یابد که جهان اطرافش بدون حضور معشوق خالی و بی‌معنا شده است. این جدایی باعث شده که حتی زمین و آسمان نیز رنگ و بوی خود را از دست بدهند و شاعر احساس می‌کند که دلش از آن لحظه‌ها و خلوت‌های شیرین جدا شده است.
ز پیش من جهان رنگ و بو رفتزمین و آسمان و چار سو رفت
هوش مصنوعی: از نزد من همهٔ زیباییها و شگفتیهای دنیا رفته و زمین و آسمان و هر سو را ترک کردهاند.
تو رفتی ای دل از هنگامهٔ اوو یا از خلوت آباد تو او رفت
هوش مصنوعی: تو از شلوغی و هیاهوی او دور شدهای و یا اینکه از خلوت آرامش بخش خودت او را از دست دادهای.