بخش ۱۳۷ - ربودی دل ز چاک سینهٔ من
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از احساس فقدان و ناراحتی سخن میگوید. او به شخصی که قلبش را ربوده اشاره میکند و از اینکه گنجینه آرزوهایش را به تاراج برده شکایت دارد. همچنین، او از درد و غم دیرینهاش میپرسد که این شخص چه بر سر آن آورده است.
ربودی دل ز چاک سینهٔ منبه غارت برده ئی گنجینهٔ من
هوش مصنوعی: دل مرا از سینهام ربودهای و گنجینهی احساسات و رازهایم را به غارت بردهای.
متاع آرزویم با که دادی؟چه کردی با غم دیرینهٔ من؟
هوش مصنوعی: من چه چیزی از آرزوهایم را به تو بخشیدم؟ با غم و اندوه قدیمی من چه کردی؟