بخش ۷۹ - نوا در ساز جان از زخمهٔ تو
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساسات عمیق خود نسبت به معشوق اشاره می‌کند. او با اشاره به اینکه نغمه‌ای که از سازش برمی‌خیزد ناشی از وجود معشوق است، به نوعی وابستگی روحی و عاطفی خود می‌پردازد. او بیان می‌کند که با حضور معشوق زندگی و روشنی دارد ولی در غیاب او دچار درد و ناامیدی می‌شود. در نهایت، او از وجود معشوق بی‌نهایت است و به نوعی از او می‌پرسد که بی‌او چگونه می‌تواند وجود داشته باشد.
نوا در ساز جان از زخمهٔ توچسان در جانی و از جان برونی
هوش مصنوعی: موسیقی جان من از ضربهٔ تو چگونه در وجودم طنینانداز شده و چطور این احساس عمیق باعث شده که از دنیای بیرون جدا شوم؟
چراغم ، با تو سوزم بی تو میرمتو ای بیچون من بی من چگونی
هوش مصنوعی: وجود من به تو وابسته است؛ با تو زندگی میکنم و گرچه در کنارت نیستم، نبودنت مرا نابود می‌کند. تو چطور میتوانی بدون من زندگی کنی؟