بخش ۴۰ - خرد گفت او بچشم اندر نگنجد
هوش مصنوعی: در این شعر، خرد بیان می‌کند که نمی‌توان به همه چیز با چشم سر نگاه کرد. نگاهی که به شوق و امید دوخته شده، همیشه با ترس و ناامیدی همراه است. همچنین اشاره می‌کند که داستان‌های قدیمی و افسانه‌ها در دل‌ها باقی می‌مانند و همچنان آرزوهایی را در دل‌ها زنده نگه می‌دارند.
خرد گفت او بچشم اندر نگنجدنگاه شوق در امید و بیم است
هوش مصنوعی: خرد به او گفت که نگاه شوق، در چشم جای نمیگیرد و در دل امید و بیم وجود دارد.
نمیگردد کهن افسانهٔ طورکه در هر دل تمنای کلیم است
هوش مصنوعی: افسانهٔ قدیمی کهن هرگز از بین نمیرود، چرا که در دل هر کسی آرزوی ارتباط با آن وجود دارد.