بخش ۱۹۵ - جهان عمل
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف میکده و فضای آن میپردازد و اشاره میکند که دعوت عمومی به نوشیدن باده در اینجا برقرار است. او به ارتباط عمیق و رازآلودی که در کلام و جام وجود دارد اشاره میکند. همچنین به نکات فلسفی درباره درد و زندگی پرداخته و به جریان زندگی و چالشهای آن اشاره میکند. شاعر به جستجوی خود در راه زندگی و تلاش برای کسب علم و عمل تأکید دارد و در نهایت به زیبایی و حرکت زندگی اشاره میکند.
هست این میکده و دعوت عام است اینجاقسمت باده به اندازهٔ جام است اینجا
هوش مصنوعی: این مکان جایی است که همه دعوت شدهاند و در اینجا نوشیدنی به مقدار کافی وجود دارد.
حرف آن راز که بیگانهٔ صوت است هنوزاز لب جام چکید است و کلام است اینجا
هوش مصنوعی: حرف آن راز که خارج از صوت است، هنوز از لب جام ریخته شده و اینجا کلامی وجود دارد.
نشه از حال بگیرند و گذشتند ز قالنکتهٔ فلسفه درد ته جام است اینجا
هوش مصنوعی: نمیتوانند از وضعیت ما بیخبر بگذرند و از حرفهای ما بگذرند؛ زیرا حقیقت این است که درد و مشکلات زندگی در عمق وجود ما نهفتهاند.
ما درین ره نفس دهر برانداخته ایمآفتاب سحر او لب بام است اینجا
هوش مصنوعی: ما در این مسیر، نفس و روح زمان را کنار گذاشتهایم و روشنایی صبح، مانند آفتابی که بر لبهی بام است، در اینجا در انتظار ماست.
ای که تو پاس غلط کردهٔ خود میداریآنچه پیش تو سکون است خرام است اینجا
هوش مصنوعی: ای کسی که در اشتباهات خود را میپوشانی، بدان که آنچه در برابر تو آرام به نظر میرسد، در واقع در حال حرکت و تغییر است.
ما که اندر طلب از خانه برون تاخته ایمعلم را جان بدمیدیم و عمل ساخته ایم
هوش مصنوعی: ما که برای جستجوی دانش از خانه بیرون آمدهایم، جانمان را در راه علم فدای آن کردهایم و همزمان به عمل و کار نیز پرداختهایم.