بخش ۱۳۱ - تراشیدم صنم بر صورت خویش
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از عشق و علاقه‌اش به معشوق سخن می‌گوید. او با تراشیدن صورتی زیبا بر چهره‌اش، تلاش کرده است تا زیبایی معشوق را به تصویر بکشد. او به این نتیجه می‌رسد که نمی‌تواند از خود خارج شود و هر رنگ و شکلی که دارد، در واقع تجلی‌ای از عشق به معشوق است. به عبارت دیگر، شاعر می‌گوید که در هر حالتی که باشد، همواره خداوند و معشوقش را پرستش می‌کند.
تراشیدم صنم بر صورت خویشبه شکل خود خدا را نقش بستم
هوش مصنوعی: من به زیبایی خودم را با دقت و سلیقه شکل دادم و چهرهام را به گونهای تزیین کردم که شبیه خدای خودم باشد.
مرا از خود برون رفتن محال استبهر رنگی که هستم خود پرستم
هوش مصنوعی: من نمیتوانم از خودم خارج شوم، چون هر رنگ و شکلی که داشته باشم، در واقع خود را میپرستم.