بخش ۱۳۰ - چو نرگس این چمن نادیده مگذر
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و خاص بودن نرگس و گل‌ها اشاره می‌کند و از مخاطب می‌خواهد که از زیبایی‌ها و آگاهی‌های زندگی غافل نشود. او تأکید می‌کند که خداوند بینش و خرد را به او داده، پس نباید از دیدن واقعیت‌ها و زیبایی‌های دور و برش بگذرد. در واقع، شعر دعوتی است به هوشیاری و استفاده از نعمت‌های الهی.
چو نرگس این چمن نادیده مگذرچو بو در غنچهٔ پیچیده مگذر
هوش مصنوعی: در این چمن، مانند نرگس، بر روی زیبایی‌ها و جذابیتها تمرکز کن و از کنار آنها به سادگی عبور نکن. خُب، مانند بویی که درون غنچه پنهان شده، ارزش و زیبایی را که در دل چیزهاست فراموش نکن.
ترا حق دیدهٔ روشنتری دادخرد بیدار و دل خوابیده مگذر
هوش مصنوعی: تو به خاطر حق، چشمی روشنتری داری. عقل تو بیدار است و دل تو هنوز خواب است، پس از این وضعیت نگذران.