بخش ۱۲۳ - به پهنای ازل پر می گشودم
هوش مصنوعی: مولانا در این ابیات به احساس آزادگی و تعلق نداشتن به مادیات اشاره می‌کند. او در شروع به یادآوری حالت نداشتن موانع و آزاد بودن در وجود خود می‌پردازد و سپس به ارزش و بهای خود در نظر معشوق اشاره می‌کند که به نوعی به او هویتی و وجودی داده است. این ابیات بیانگر تحولی عمیق و تاثیر عشق در زندگی فرد است.
به پهنای ازل پر می گشودمز بند آب و گل بیگانه بودم
هوش مصنوعی: در آغاز زمان، از قید و بندهای جهان مادی آزاد بودم و به وسعتی نامحدود پرواز میکردم.
بچشم تو بهای من بلند استکه آوردی ببازار وجودم
هوش مصنوعی: چشم تو برای من ارزش زیادی دارد، چرا که تو به من هویتی بخشیدهای و مرا به جمعیت زندگی آوردهای.