تناجی
اقبال لاهوری

بخش ۲۱ - چه لذت یارب اندر هست و بود است

چه لذت یارب اندر هست و بود استدل هر ذره در جوش نمود است
شکافد شاخ را چون غنچهٔ گلتبسم ریز از ذوق وجود است