تناجی
اقبال لاهوری

بخش ۵۲ - ز پیوند تن و جانم چه پرسی

ز پیوند تن و جانم چه پرسیبه دام چند و چون در می نیایم
دم آشفته ام در پیچ و تابمچو از آغوش نی خیزم نوایم