بخش ۶۷ - مشو ای غنچهٔ نورسته دلگیر
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به غنچه‌ای که در حال پژمرده شدن است، می‌گوید نگران نباش. او از بستان و زیبایی‌های آن سخن می‌گوید و به زیبایی‌ها و خوشی‌های زندگی اشاره می‌کند. همچنین اشاره دارد به لذت‌های طبیعت مانند گل‌ها، پرندگان و نسیم صبحگاهی که مژده‌دهنده روزی نو است.
مشو ای غنچهٔ نورسته دلگیرازین بستان سرا دیگر چه خواهی
هوش مصنوعی: ای غنچهٔ جوان و تازه، از این باغ و بوستان غمگین نباش، در این جا چه چیزی را میخواهی؟
لب جو، بزم گل، مرغ چمن سیرصبا ، شبنم ، نوای صبحگاهی
هوش مصنوعی: کنار آب، محفل گل‌ها، پرنده چمن، نسیم تازه صبح، و قطرات شبنم، همه به زیبایی صبحگاهی اشاره دارند.