بخش ۱۰۲ - جهان ما که جز انگاره ئی نیست
هوش مصنوعی: این شعر به بحث دربارهٔ واقعیت‌های جهان و وضعیت انسانی می‌پردازد. جهان به عنوان یک تصور و تصویر از واقعیت معرفی می‌شود که تحت تأثیر تغییرات مداوم و روزانه قرار دارد. با وجود بهبودهایی که ممکن است به وجود آید، همچنان این وجود ناقص و ناتمام به نظر می‌رسد.
جهان ما که جز انگاره ئی نیستاسیر انقلاب صبح و شام است
هوش مصنوعی: جهان ما تنها یک تصور است و دائماً در حال تغییر و دگرگونی است.
ز سوهان قضا هموار گرددهنوز این پیکر گل ناتمام است
هوش مصنوعی: کجکَج بودن این پیکر گل به خاطر نُکَت و گردشهای تقدیر است و هنوز به اتمام نرسیده است.