بخش ۲۲۲ - به ملازمان سلطان خبری دهم ز رازی - اقبال لاهوری

به ملازمان سلطان خبری دهم ز رازیکه جهان توان گرفتن بنوای دلگدازی

به متاع خود چه نازی که بشهر دردمنداندل غزنوی نیرزد به تبسم ایازی

همه ناز بی نیازی همه ساز بینوائیدل شاه لرزه گیرد ز گدای بی نیازی

ز مقام من چه پرسی به طلسم دل اسیرمنه نشیب من نشیبی نه فراز من فرازی

ره عاقلی رها کن که به او توان رسیدنبه دل نیازمندی به نگاه پاکبازی

به ره تو ناتمامم ز تغافل تو خامممن و جان نیم سوزی تو و چشم نیم بازی

ره دیر تختهٔ گل ز جبین سجده ریزمکه نیاز من نگنجد به دو رکعت نمازی

ز ستیز آشنایان چه نیاز و ناز خیزددلکی بهانه سوزی نگهی بهانه سازی