بخش ۲۰۳ - بهشت
هوش مصنوعی: این شعر به نقد وضعیت کنونی انسان‌ها و دنیای مدرن می‌پردازد. شاعر از فقدان زیبایی‌های واقعی و عمیق صحبت می‌کند و اشاره می‌کند که در جایی که شیشه بازی می‌شود (نماد تلخی و فریب انسان‌ها)، بهشت یا آرامش وجود ندارد. او به درد و رنج‌ها، عشق ناکام و دوری از حقایق اشاره کرده و می‌گوید که در دنیای امروز، لذت و حقیقت به زوال رفته‌اند. در نهایت، شاعر به تضاد بین خوبی (یزدان) و بدی (شیطان) اشاره می‌کند و می‌گوید که در این دنیا، ذوق و عقل واقعی وجود ندارد.
کجا این روزگاری شیشه بازیبهشت این گنبد گردان ندارد
هوش مصنوعی: کجا میتوان اینگونه روزها را پیدا کرد که بازی با شیشه در بهشت، همچون این گنبد آسمان، وجود نداشته باشد؟
ندیده درد زندان یوسف اوزلیخایش دل نالان ندارد
هوش مصنوعی: کسی که درد و رنج زندان یوسف را ندیده، مانند زلیخا از دل ناله و افسردگی ندارد.
خلیل او حریف آتشی نیستکلیمش یک شرر در جان ندارد
هوش مصنوعی: خلیل رفیق آتش نیست و شمشیرش آتش خشم در دل ندارد.
به صرصر در نیفتد زورق اوخطر از لطمهٔ طوفان ندارد
هوش مصنوعی: کشتی او در طوفان به راحتی آسیب نمیبیند و تحت تاثیر بادهای سهمگین قرار نمیگیرد.
یقین را در کمین بوک و مگر نیستوصال اندیشهٔ هجران ندارد
هوش مصنوعی: یقین در انتظار است و شاید در پی آن نباشد که وصال، فکر جدایی را ندارد.
کجا آن لذت عقل غلط سیراگر منزل ره پیچان ندارد
هوش مصنوعی: کجا میتوان لذت عقل را یافت، اگر مسیر سفر دچار پیچ و خم و دشواری باشد؟
مزی اندر جهانی کور ذوقیکه یزدان دارد و شیطان ندارد
هوش مصنوعی: در دنیایی پر از نادانی و بیسلیقگی، کسی که به خدا اعتقاد دارد، برکت و درک الهی را دارد، در حالی که شیطان از این نعمت بیبهره است.