بخش ۲۰۴ - کشمیر
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌های بهار و طبیعت می‌پردازد. شاعر با دعوت به دیدن مناظر دل‌انگیز کوه‌ها، دمنوش‌ها و گل‌های لاله در باغ‌ها، از زیبایی‌های این فصل می‌گوید. او به صحنه‌هایی مانند خواب گوهرناب در زمین، تنفس لاله‌ها و تپش آب در جوی‌ها اشاره می‌کند. همچنین، شادی بهار را با آواز پرندگان و جشنواره‌ای از گل‌ها توصیف می‌کند. در نهایت، با تصاویری از دخترکی با رخساره‌ای زیبا، شاعر دعوت می‌کند که نگاه‌ها به خود و زیبایی‌های درون باز شود.
رخت به کاشمر گشا کوه و تل و دمن نگرسبزه جهان جهان ببین لاله چمن چمن نگر
هوش مصنوعی: لباس خود را در کاشمر باز کن و به دشت و تپه و سبزه نگاه کن. زیبایی های دنیا و گل های لاله را در چمن ببین.
باد بهار موج موج مرغ بهار فوج فوجصلصل و سار زوج زوج بر سر نارون نگر
هوش مصنوعی: نسیم بهاری به آرامی میوزد و پرندگان به طور گروهی در حال پروازند. صدای زنگزنگی از پرندگان و جیکجیک آنها به گوش میرسد، در حالی که به درختان نارون نگاه کن، که پر از این زیبایی‌های بهاری است.
تا نفتد به زینتش چشم سپهر فتنه بازبسته به چهرهٔ زمین برقع نسترن نگر
هوش مصنوعی: تا زمانی که نگاه آسمان به زینت زمین نیفتد، فتنهای رخ نمیدهد. به چهرهٔ زمین که مانند پردهای بر نسترن کشیده شده، توجه کن.
لاله ز خاک بر دمید موج به آب جو تپیدخاک شرر شرر ببین آب شکن شکن نگر
هوش مصنوعی: گل لاله از زمین سر برآورده و موجها در آب جو به حرکت درآمدهاند. خاک به صورت جرقههایی در آمده و به سوزش افتاده است؛ به تماشای آب با ضعیف شدن نگاه کن.
زخمه به تار ساز زن باده بساتگین بریزقافلهٔ بهار را انجمن انجمن نگر
هوش مصنوعی: کمانچه بزن و شراب بریز تا بنگری که بهار چگونه به صورت گروهی به سمت ما میآید.
دخترکی برهمنی لاله رخی سمن بریچشم بروی او گشا باز بخویشتن نگر
هوش مصنوعی: دختری زیبایی دارد و چهرهاش مانند گل لاله است. وقتی به او نگاه میکنی، چشمانت به روی او باز میشود و باید به خودت نگاه کنی و به وجود خودت پی ببری.