تناجی
اقبال لاهوری

بخش ۷۶ - ز انجم تا به انجم صد جهان بود

ز انجم تا به انجم صد جهان بودخرد هر جا که پر زد آسمان بود
ولیکن چون بخود نگریستم منکران بیکران در من نهان بود