بخش ۲۹ - ترا از خویشتن بیگانه سازد
هوش مصنوعی: شعر به احساس جدایی و بیگانگی اشاره دارد. گوینده می‌گوید که دیگر نتوانسته از خود واقعی‌اش فاصله بگیرد و از شادی و طراوتی که در گذشته داشته، محروم است. او در بازار زندگی‌اش هیچ چیز دیگری جز درد و اندوه ندارد و در واقع، همانند گلی است که فقط زخم‌هایش را نشان می‌دهد.
ترا از خویشتن بیگانه سازدمن آن آبی طربناکی ندارم
هوش مصنوعی: این آب شاداب و دلنشین باعث میشود که تو از خودت دور شوی، من چنین آبی را ندارم.
به بازارم مجو دیگر متاعیچو گل جز سینهٔ چاکی ندارم
هوش مصنوعی: در بازار زندگی، دیگر نیازی به چیزهای دیگر ندارم، چون تنها چیزی که دارم دل شکستهام است که مانند گل میماند.