تناجی
اقبال لاهوری

بخش ۳۲ - ز مرغان چمن نا آشنایم

ز مرغان چمن نا آشنایمبه شاخ آشیان تنها سرایم
اگر نازک دلی از من کران گیرکه خونم می تراود از نوایم