بخش ۱۶۴ - گریز آخر ز عقل ذوفنون کرد
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خشم و دیوانگی دل سخن می‌گوید که ناشی از عشق است. او به خُلق و خوی خودخواهانه دل اشاره کرده و به آسیب‌هایی که عشق به آن وارد کرده پرداخته است. همچنین، شاعر بیان می‌کند که از سرنوشت و تغییرات آن نباید سوال کرد، زیرا حکیم آگاه و دانا نیز به جنون و دیوانگی مبتلا شده است.
گریز آخر ز عقل ذوفنون کرددل خودکام را از عشق خون کرد
هوش مصنوعی: دل خودخواه پس از سالها عقل خود را رها کرد و به عشق دچار شد.
ز اقبال فلک پیما چه پرسیحکیم نکته دان ما جنون کرد
هوش مصنوعی: از خوش شانسی آسمان چه میپرسی، ای حکیم دانا؟ جنون عشق ما را به دیوانگی کشانده است.