بخش ۲۰۶ - بندگی
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به میکده‌ای اشاره می‌کند که در آن شراب فروشی جوان و شاداب وجود دارد. او از اهمیت لذت بردن از زندگی و نوشیدن به اندازه صحبت می‌کند. همچنین بر این نکته تأکید دارد که انسان باید در جستجوی زیبایی‌ها و ذوق‌های زندگی باشد و در عین حال نباید از بندگی و احترام به خدا غافل شود. به طور کلی، شاعر به توازن میان لذت و ادب اشاره می‌کند.
دوش در میکده ترسا بچه باده فروشگفت از من سخنی دار چو آویزه به گوش
هوش مصنوعی: شب گذشته در میکده، یک پسر بادهفروش به من گفت که حرفی از من دارد که باید به دقت به آن گوش دادی.
مشرب باده گساران کهن این بود استکه تو از میکده خیزی همه مستی همه هوش
هوش مصنوعی: در گذشته، نوشیدنینوشان همیشه به این سمت میرفتند که از میکده بیرون بروند و پر از مستی و هوش باشند.
من نگویم که فروبند لب از نکتهٔ شوقادب از دست مده باده به اندازه بنوش
هوش مصنوعی: من نمیگویم که به خاطر ادب از بیان احساسات خود چشمپوشی کنی، اما باید بگویم که باده را با حد و اندازه بنوش.
گرد راهیم ولی ذوق طلب جوهر ماستبندگی با همه جبروت خدایی مفروش
هوش مصنوعی: ما در سفر هستیم و شوق و عشق به حقیقت و علم، ارزش واقعی ماست. ما به عبادت و بندگی خدا میپردازیم، هرچند که در جهان قدرت و عظمت خدا احساس کوچکی میکنیم.