تناجی
اقبال لاهوری

بخش ۱۴۷ - خیالم کو گل از فردوس چیند

خیالم کو گل از فردوس چیندچو مضمون غریبی آفریند
دلم در سینه می لرزد چو برگیکه بر وی قطرهٔ شبنم نشیند