بخش ۳ - دعا
هوش مصنوعی: این شعر به دعا و نجوای عارفانه شاعر اشاره دارد که از خداوند میخواهد درون دلش را روشن کند و به او الهام بخشد. شاعر به دنبال دلدادگی و عشق حقیقی است و میخواهد در بادهٔ عشق به راز و سرّ حقیقت دست یابد. او از خدا میخواهد که او را در جستجوی صدق و حقیقت هدایت کند و روحش را از نور دانایی پر کند. شاعر به تصویرسازیهای زیبایی از طبیعت و پرندگان در جستجوی آزادی و بلندی همت اشاره کرده و از خدا میخواهد که در این مسیر به او کمک کند و به او بال و پر بدهد.
یارب درون سینه دل با خبر بدهدر باده نشئه را نگرم، آن نظر بده
هوش مصنوعی: الهی، درون قلبم را به من نشان بده و بگو که در شراب چه حالتی نهفته است، آن نگاه را به من عطا کن.
این بنده را که با نفَسِ دیگران نزیستیک آهِ خانهزاد مثالِ سَحر بده
هوش مصنوعی: این بندهای که هیچ ارتباطی با دیگران ندارد و به تنهایی زندگی میکند، تنها یک آه میخواهد تا مانند سحری او را به زندگی برگرداند.
سِیلم، مرا بجویِ تُنُکمایه ئی مَپیچجولانگهی بِوادی و کوه و کمر بده
هوش مصنوعی: من به سمت تو میآیم، با دلی رقیق از خودم میگذرم و با کمال میل راهی دشت و کوه و تپه میشوم.
سازی اگر حریف یم بیکران مرابا اضطرابِ موج، سکونِ گُهَر بده
هوش مصنوعی: اگر ساز تو همرا همنوا با احساسات عمیق و ناپایدار من باشد، پس برای من آرامش و سکون را به ارمغان بیار.
شاهینِ من بصیدِ پلنگان گذاشتیهمّتِ بلند و چنگل ازین تیزتر بده
هوش مصنوعی: پرنده من، تو برای شکار پلنگها عزم و اراده بلندی داری، پس چرا چنگالهای تو از این هم تیزتر نیست؟
رفتم که طایران حرم را کنم شکارتیری که نافِکَنده فتد کارگر بده
هوش مصنوعی: من به دنبال پرندگان حرم رفتم تا آنها را شکار کنم، اما تو تیری را که من میزنم برگردان و از تیری که به هدف نمیخورد کمک بگیر.
خاکم به نورِ نغمهٔ داؤد برفروزهر ذره مرا پر و بالِ شرر بده
هوش مصنوعی: بخواه که نور آواز داوود بر من بتابد و هر ذره از وجودم را جلا بخشد و به من توان پرواز و بلند شدن را بدهد.