بخش ۲۰ - نظر به راه‌نشینان سواره می‌گذرد
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف عشق و حالت‌های ناشی از آن می‌پردازد. او از دشواری‌های عشق و فاصله‌های بین خود و معشوق صحبت می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که حتی یک نگاه از سوی معشوق می‌تواند تأثیر عمیقی بگذارد. همچنین، او به ناامیدی و امید در این مسیر اشاره می‌کند و نمایش‌های زیبایی را که عشق به همراه می‌آورد، به تصویر می‌کشد. در نهایت، شاعر به درد فراق و تأثیر عاطفی آن بر دل و جانش می‌پردازد و به این نتیجه می‌رسد که عشق و نگاه معشوق می‌تواند از دل را به شدت تحت تأثیر قرار دهد.
نظر به راه‌نشینان سواره می‌گذردمرا بگیر که کارم ز چاره می‌گذرد
هوش مصنوعی: به تماشای مسافران سوار مینگرم، مرا در آغوش بگیر که دیگر چارهای برای من باقی نمانده است.
به دیگران چه سخن گسترم ز جلوهٔ دوستبه یک نگاه مثال شراره می‌گذرد
هوش مصنوعی: به دیگران چه نیازی دارم وقتی که زیبایی و جذبهٔ دوست با یک نگاهش مانند شعلهای پرقدرت می‌گذرد.
رهی به منزل آن ماه سخت دشوار استچنانکه عشق به دوش ستاره می‌گذرد
هوش مصنوعی: مسیر رسیدن به آن معشوق بسیار پرمشقت و دشوار است، همچنان که عشق به دل ستارهها سنگینی می‌کند.
ز پرده‌بندی گردون چه جای نومیدی‌ستکه ناوک نظر ما ز خاره می‌گذرد
هوش مصنوعی: از اطراف آسمان چرا باید ناامید شد، وقتی که نگاه ما به سادگی از میان مشکلات و سختیها عبور می‌کند؟
یمی است شبنم ما کهکشان کنارهٔ اوستبه یک شکستن موج از کناره می‌گذرد
هوش مصنوعی: دریاچۀ شبنم ما به مانند کهکشانی است که در کنار او قرار دارد و با فقط یک شکستۀ موج، از کنارش عبور می‌کند.
به خلوتش چو رسیدی نظر به او مگشاکه آن دمی است که کار از نظاره می‌گذرد
هوش مصنوعی: وقتی به آن مکان تنها رسیدی، به او نگاه نکن، زیرا این لحظهای است که دیگر فقط با تماشا نمیتوان چیزی را تغییر داد.
من از فراق چه نالم که از هجوم سرشکز راه دیده دلم پاره‌پاره می‌گذرد
هوش مصنوعی: من از جدایی چگونه بگویم، وقتی که اشکها مانند سیلاب از چشمانم سرازیر میشوند و دلم را پاره‌پاره میکنند.