بخش ۳۰ - ز شاعر ناله مستانه در محشر چه می‌خواهی
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به تمجید از حال و هوای روحی خود می‌پردازد و از معشوق می‌خواهد که در مقام الهام و شور مستانه، چه خواستی از او دارد. او احساس می‌کند که در عمیق‌ترین عواطف و تجربیاتش غرق شده و نمی‌تواند بدون حضور معشوق نماز بخواند. در نهایت، او با بیان اینکه دلش دیگر از کافر نمی‌خواهد، به نوعی از یأس و ناامیدی اشاره می‌کند.
ز شاعر ناله مستانه در محشر چه می‌خواهیتو خود هنگامه‌ای هنگامهٔ دیگر چه می‌خواهی
هوش مصنوعی: از شاعر در روز قیامت چه صدای عاشقانهای می‌خواهی؟ خودت یک شور و هیاهو هستی، چه شور و هیجان دیگری را میطلبی؟
به بحر نغمه کردی آشنا طبع روانم راز چاک سینه‌ام دریا طلب گوهر چه می‌خواهی
هوش مصنوعی: طبیعت من با آهنگها و نغمههای دریا آشنا شده است، و از عمق سینه‌ام که مانند دریاست، جواهر و زیبایی میطلبی. چه چیزی را می‌خواهی؟
نماز بی‌حضور از من نمی‌آید نمی‌آیددلی آورده‌ام دیگر ازین کافر چه می‌خواهی
هوش مصنوعی: نماز بدون حضور قلب برای من امکانپذیر نیست. دلی را به نماز میآورم که دیگر از این کافر هیچ انتظاری ندارم.