بخش ۹۰ - ما از خدای گم شده‌ایم او به جستجوست
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس دوری از خدا و جستجوی اوست. شاعر می‌گوید که ما به دنبال خدا هستیم، اما او نیز به دنبال ماست. خدا پیام خود را در طبیعت و در دل موجودات می‌نویسد و می‌جوید. شاعر اشاره می‌کند که زیبایی و عشق خدا در همه جا وجود دارد، اما ما هنوز او را نمی‌شناسیم. او در نهایت به این نکته اشاره می‌کند که شاید گم‌شده واقعی ما خودمان هستیم یا خدا، و این جستجو برای یافتن او و درک زندگی است.
ما از خدای گم شده‌ایم او به جستجوستچون ما نیازمند و گرفتار آرزوست
هوش مصنوعی: ما از خدا دور شده‌ایم و او در پی ماست، چون ما در آرزوهایمان گرفتار و نیازمندیم.
گاهی به برگ لاله نویسد پیام خویشگاهی درون سینه مرغان به های و هوست
هوش مصنوعی: گاهی انسان احساسات و پیامهای خود را بر روی برگ گلها منتقل می‌کند و گاهی این احساسات در دل پرندگان در حال جستوجو و آواز خواندن نمایان میشود.
در نرگس آرمید که بیند جمال ماچندان کرشمه دان که نگاهش به گفتگوست
هوش مصنوعی: در نرگس خوابیده است تا beauty ما را ببیند، چون آنقدر شیطنت و فریب دارد که نگاهش به صحبت و گفتگو مشغول است.
آهی سحر گهی که زند در فراق مابیرون و اندرون زبر و زیر و چار سوست
هوش مصنوعی: در صبحگاهی، آه و نالهای از دلتنگی ما به گوش میرسد که همه جا را در برمیگیرد و هر گوشهای را تحت تأثیر قرار میدهد.
هنگامه بست از پی دیدار خاکئینظاره را بهانه تماشای رنگ و بوست
هوش مصنوعی: زمانی که زیباییهای زمین و طبیعت به نمایش گذاشته میشود، فرصتی پیش میآید تا انسان به تماشای رنگها و عطرهای دلنشین این منظر بنشیند و از آن لذت ببرد.
پنهان به ذره ذره و ناآشنا هنوزپیدا چو ماهتاب و به آغوش کاخ و کوست
هوش مصنوعی: پنهان و ناآشنا، اما همچنان در هر گوشهای قابل مشاهده است، مانند نوری که در شب میتابد و به گرمی در آغوش مکانهای زیبا و دلنشین حضور دارد.
در خاکدان ما گهر زندگی گم استاین گوهری که گم شده مائیم یا که اوست
هوش مصنوعی: در دنیای خاکی ما، جواهر واقعی زندگی پنهان است. این جواهر گم‌شده میتواند خود ما باشیم یا چیزی بالاتر از ما.