بخش ۳۷ - ز محکومی مسلمان خودفروش است
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به فردی مسلمان اشاره می‌کند که به خاطر خودفروشی و تسلیم به خواسته‌های دیگران، در دام ناپاکی‌ها و فریب‌هایی گرفتار شده است. او در این وضعیت به گونه‌ای ناتوان و بی‌پناه شده که بار شرع و دین بر دوش او سنگینی می‌کند و او را در وضعیت اسفناکی قرار داده است.
ز محکومی مسلمان خودفروش استگرفتارِ طلسمِ چشم و گوش است
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که فرد مسلمان که خود را تسلیم و تحت فشار قرار داده، در دام یا جادوئی از تأثیرات چشم و گوش گرفتار شده است. او به نوعی در وضعیت بندگی و وابستگی قرار دارد که نتوانسته از آن رهایی یابد.
ز محکومی رگان در تن، چنان سست که ما را شرع و آیین، بارِ دوش است
هوش مصنوعی: از ضعف و سختی که در وجودمان وجود دارد، به حدی ناتوانیم که قوانین و دین برای ما سنگینی می‌کند.