بخش ۴۰ - به پایان چون رسد این عالم پیر
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع پایان دنیا و نمایان شدن تقدیر انسان‌ها می‌پردازد. شاعر از خداوند درخواست می‌کند که در روز قیامت، حضور او را روشن نکند و حساب و کتابش را از چشم پروردگار پنهان نگه دارد. به عبارتی، شاعر از ترس رسوایی در برابر خداوند به او پناه می‌برد.
به پایان چون رسد این عالَمِ پیرشود بی‌پرده هر پوشیده تقدیر
هوش مصنوعی: زمانی که این دنیای پیری به پایان برسد، همه چیز از پشت پردهها بیرون خواهد آمد و تقدیرهای پنهان نمایان خواهند شد.
مکن رسوا حضور خواجه، ما راحسابِ من ز چشمِ او نهان گیر
هوش مصنوعی: لطفاً توجه داشته باشید که ما باید از دید خواجه پنهان بمانیم و خطاهای خود را از او مخفی نگه داریم.