بخش ۴۲ - الا یا خیمگی خیمه فروهل
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به توصیف حالتی می‌پردازد که در آن کاروان به حرکت درمی‌آید و خیمه‌ها برپا می‌شوند. پیشوای کاروان از منزل خارج شده و آماده حرکت است. احساساتی مانند ضعف و ناتوانی نیز در دل شاعر وجود دارد و او کنترلی بر خود ندارد و احساساتش را به دل می‌سپارد.
«الا یا خیمگی خیمه فروهلکه پیشاهنگ بیرون شد ز منزل»
هوش مصنوعی: ای دوستان، به گوش باشید! وقتی پیشانیدار (سرگروه) از خانه خارج شد، باید خیمه را برپا کنید.
خرد از راندن محمل فرو ماندزمام خویش دادم در کف دل
هوش مصنوعی: عقل و دانش از تلاش زیاد برای پیشرفت و حرکت عقب مانده است، من افسار احساسات و قلب خود را به دست خودم سپردم.