بخش ۴۹ - سحر با ناقه گفتم نرم تر رو
هوش مصنوعی: در این ابیات، سحر از ناقه (شتر) میخواهد که آرامتر برود چون راکبش خسته، بیمار و پیر است. شتر چنان با وقار و نرمی پیش میرود که انگار پایش بر روی حریری از ریگهای صحرا است.
سحر با ناقه گفتم نرم تر روکه راکب خسته و بیمار و پیر است
هوش مصنوعی: صبح زود به شتر گفتم که با نرمش بیشتری حرکت کند، چون سوار آن خسته، بیمار و پیر است.
قدم مستانه زد چندان که گوئیبپایش ریگ این صحرا حریر است
هوش مصنوعی: مجریان مستی چنان قدم زدند که انگار پاهایشان بر روی ریگهای این بیابان نرم و حریر مانند است.