بخش ۵۳ - چه خوش صحرا که شامش صبح خند است
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌های طبیعت و تضاد میان شب و روز می‌پردازد. شاعر به توصیف خوش صحرا می‌نویسد که شب‌هایش کوتاه و روزهایش بلند و پر از شادابی است. او از راوی می‌خواهد که با احتیاط و آرامش در مسیر حرکت کند، زیرا هر ذره از این طبیعت ممکن است دردی را به همراه داشته باشد.
چه خوش صحرا که شامش صبح خند استشبش کوتاه و روز او بلند است
هوش مصنوعی: چقدر این دشت زیباست که شب‌هایش کوتاه و صبحهایش پر از شادی و روشنایی است. روزهایش هم بلند و دلانگیز هستند.
قدم ای راهرو آهسته تر نهچو ما هر ذره او دردمند است
هوش مصنوعی: ای رهگذر، آهستهتر حرکت کن؛ چرا که ما هر یک از دلمردگی رنج میکشیم.