تناجی
اقبال لاهوری

بخش ۶۲ - جهان چار سو اندر بر من

جهان چار سو اندر بر منهوای لامکان اندر سر من
چو بگذشتم ازین بام بلندیچو گرد افتاد پرواز از پر من