بخش ۱۰۵ - رخم از درد پنهان زعفرانی
هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و رنجی که در دل وجود دارد می‌پردازد. شاعر از احوال خود سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که این درد پنهان به حدی عمیق است که خون از چشمانش سرازیر می‌شود. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که مخاطبش، با اینکه احوال او را بیان نکرده، از درد او مطلع است.
رخم از درد پنهان زعفرانیتراود خون ز چشم ارغوانی
هوش مصنوعی: چشمهای من از شدت دردی که در دل دارم، مانند زعفران رنگی جذاب و در عین حال غمگین، اشک میریزند که به رنگ قرمز ارغوانی است.
سخن اندر گلوی من گره بستتو احوال مرا ناگفته دانی
هوش مصنوعی: سخن در گلویم گیر کرده و تو بیآنکه چیزی بگویی، از حال من باخبر هستی.