بخش ۱۰۶ - زبان ما غریبان از نگاهیست
هوش مصنوعی: این بیت به بیان احساسات و دردهای انسان‌های غریب و رنج‌کشیده می‌پردازد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که زبان و گفتار ما در برابر درد و رنج، نمی‌تواند کافی باشد و بیان احساسات و سخن گفتن در این مورد را نوعی گناه می‌داند. در واقع، او به سکوت و تماشا کردن به عنوان یک واکنش ترجیح می‌دهد.
زبان ما غریبان از نگاهیستحدیث دردمندان اشک و آهیست
هوش مصنوعی: زبان ما یعنی افرادی که غریبه هستیم، تنها از یک نگاه میتواند داستان درد و رنج کسانی را که در عذاب هستند بیان کند. این پیوند احساسات ما را از اشک و آه آنها میسازد.
گشادم چشم و بر بستم لب خویشسخن اندر طریق ما گناهیست
هوش مصنوعی: چشمم را باز کردم و زبانم را بسته نگه داشتم؛ زیرا در راه ما گفتن گناه است.